30 Kasım 2011 Çarşamba

Geçmişten Bir Gölge


Biri vardı, sadece biri denilecek kadar sıradan biri değildi.. Daha fazlasıydı, adını konduramadığım kondurduğum an yetersiz kalan-dı.. Derin gözleri vardı, baktığın zaman içinde fırtınalar kopartan, ama bir yandan da tarifsiz bir huzur veren, derinliklerine alıp saklayan... Sanırsın ki gökyüzünü gözlerinin içine saklamış, sonsuzluğu vadeden güneş gibi. Evet benim için güneş o göz kapaklarının altında doğardı, o "ela" gözlerinde sevgili...

Kaç kez "O" gözlerde kaybolmayı hayal etmek...

Kaybolmak... Tıpkı gökyüzünde ki yıldızların gecenin o delice karanlığında ordayım diye göz kırpıp sabaha karşı siluetinden eser kalmamış gibi. Onun gibi arada kaybolmayı başarabilmeli insan, isteyebilmeli. Bir gram mecalin kalmadığı anlar da kurtarıcın olmalı bu kelime, icraata geçmeli.. Kim bilir belki Alice olursun bu serüvende. Ansızın Harikalar diyarında buluveirisin kendini... Ya da Hansel ve Gratel olmalı zaman zaman.. Bu yolda el ele badireleri, prangaları beraber atlatabilmeli..

Ve kaç kez hayal kırıklığına uğramak..

Ama bu masal da o hansel  bende gratel değildik. Ne o cesur olabildi, ne ben onu cesaretlendirmeye teşvik edebildim.. Ürkekti, masum bir çocuk gibiydi, kimseye hayır diyemecek kadar iyi kalpli, ama bizi yok edecek kadar aptaldı... Biz bu masalı mutlu sonla sonlandıramayan iki figurandık. Pek bişi yaşayamayan, ama  her daim göz göze gelindiği an dünyanın dönmekten vazgeçtiğini sanacak kadar saf.

Hem sevgili bak, ne demiş şair ;
Gidiyorum,geride yaşanmamış zamanları bırakarak; sende ürkekliğinle başbaşasın. Düşün,taşın. Hep tamamlanacak değil ya herşey bırak “bu aşk da yarım kalsın”..


2007 Anısından


7 yorum:

  1. 2007 de mi yazmıştın yoksa yeni mi yazdın?
    Yeni yazıldıysa, "küllerinden bile bu sözcükler dökülüyorsa" diye başlayan bir cümle kuracagım. Eger eskiden yazıldıysa güzel olmuş sandığın içinden çıkması, insan farketmez ama değişir. Değiştini farkettiği an ise eski defterleri okuması, anıları derin bir şekilde düşünmesidir bence.

    Her ne kadar bu yazıdaki romantizmi bozacak olsa da, söylemeden edemeyeceğim. bu masalda hansel ve gratel olamamanız iyi olmuş, çünkü onlar kardeşti :)

    "Durun siz kardeşsiniz!"

    Durumu yani :)))

    YanıtlaSil
  2. Ahahaha
    Hansel Ve gratel kardeş biliyorum tabiki. Ama burda anlatmak istediğim farklı bişeymiş galiba, onlar yılmamış hani umutları bittiği yerde yeniden filizlenme olmuş. Yani kardeşlik vasfını göz ardı edip, mücadele edebilme çabalarını taktir etmek gibi bişeydi galiba pek hatırlamıyorum..

    Raflarda tozlanmış bir defterin yaprakların da ki nottu bu. Evet eski bir yazı Leander :)

    YanıtlaSil
  3. Ben metaforu görmezden gelip direk kardeşliğe takıldım o zaman. Pardon :) Ama riskli bir metafor oldugunu kabul etmen gerek, o bahsettiğin sonuçları çıkarabilmek çok güç çünkü.

    Arada bir çıkarman gerek o defterleri. Eskimiş olması mühim değil de tozlanmamış olması gerek. Senin için, bir sonraki adımını doğru tarafa atman, en azından anıları çok da dibe gömmemen için.

    YanıtlaSil
  4. Yolda yürüyordum geç bir vakit. Kendi kendime de konuşuyorum bir yandan. Bu ve benzeri şeyler sıralayıp duruyordum. Okurken dedim acaba yanımda mıydı fısıltı? Duydu da mı yazdı bunları? Öyle bir şey ihtimal dahilinde değil tabi. Çünkü yalnızdım bir ben bir de serseri kaldırımlar :)

    YanıtlaSil
  5. SEvgili Fısıltı yazı çok hoşuma gitti. Yazdıkların içinde bunu farklı bir yere koydum. Yazının içinde bahsettiğin mesele... Şu vakitten sonra hayırlısı olsun diyebiliyor insan sadece.
    Bundan sonrası için konuşalım, Senin her şey yaşadıklarında da daha güzeli olur umarım...
    Ha aklıma gelmişken, yazı hoşuöma gitti :)

    YanıtlaSil
  6. Leander.. Anılar... Anıları en dibe gömsek dahi orda hala duruyordur. Unutulmaz. Sadece biraz bayatlanmış olur, tadı yaşanmış gibi değilde, hayal gibi gelir artık insana.

    Adısızım.. Ya sana adsız demek öksüz yetim mişsin gibi izlenime kapılıyorum üzülüyorum ama ya. Sana güzel bi isim bulmak lazım :P Onayın olursa:D
    Bu arada o gün o serseri kaldırımlarda yalız değildin, usulca yaklaştım sana ama sen o kadar derinlere dalıp sesli düşünüyordun ki beni farketmedin bile :P Zaman zaman aynı şeyleri yaşıyor hissedebiliyoruz :)

    Hayalcim.. Evet geçti gitti zamanın da zaten. Arada hatırlıyor insan işte ne kadar zaman geçsede. Beğenmiş olman ayrıca çok sevindirdi beni :)

    YanıtlaSil
  7. Olur tabi bir isim bulmak lazım bana. Ben de kendimi öksüz yetim hissediyorum adsız olunca :)

    YanıtlaSil