4 Ağustos 2011 Perşembe

Umut...


Yanlış olduğunu bildgim halde doğru olduğuna inandığım bir yanim vardi. Belkilerle süslenmiş yanlışlarım. Bunun adı "umut" tu. Pişman mıyım? Hayır... Ama keşke ise yaramış olsaydı.. En azından şuan değistirebilseydim tüm doğrulari yanlislarmla.

7 yorum:

  1. Canım benim ne güzel yazılmış bir yazı çok beğendim ama acıklı, üzüntülü olması üzdü beni :/

    Nasılsın?

    YanıtlaSil
  2. Bundan sonra yanlış yapmayıp doğrularla yaşamak da bir umuttur. Vazgeçme bence. Umutsuz, hayalsiz yaşamak pek de doğru değil çünkü.

    YanıtlaSil
  3. Pembem: İyiyim hayatım cok şükür, sen nasılsın :)
    Arada hüzün basıyor böyle, sitemli paylaşımlarda bulunmak istemiyorum ama oldu işte :)

    Leander: Vazgeçmiyorum ama dogru sandığım herşey aslında yanlışın anası oluyor! Bu durum beni üzüyor :(

    YanıtlaSil
  4. herseyi paylaş hayatım biz seni her türlü okumaya razıyız

    YanıtlaSil
  5. "Yanlış olduğunu bildigim halde doğru olduğuna inandığım bir yanim vardi."
    Var ya sevgili Fısıltı, bu cümle beni çok çarptı. Belki bendn de bir parça taşıdığı, içinde benden bir şey sakladığı için. "Umut" güzel şeydir ama. İnsanı ayakta tutan, aldığı nefese can katan şeydir. Çoğu kez karamsar anlarımızda bile, çok kötü şeyler yapmamamız, dolaylı yada dolaysız içimizde ki hep bu umut ve ümit yüzünden.
    Umudunu ve ümidini yitirmiş bir insanın yaşamasının her hangi bir gayesi kalmamış desek yeridir. Hissiyatın nasıl bilmiyorum ama içinde bir umut olduğuna inanıyorum. İnsanı insna yapan, onu hayata karşı dik tutan... İşte sen, onu hiç kaybetme emi..?

    YanıtlaSil
  6. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil